BAĞIŞLA BENİ

Sılayı gurbete çevirdin bana
Gülemem sevdiğim hasretim sana
Senden ayrı geçen gelecek güne
Günaydın diyemem bağışla beni
          * * *
Daldan kopan çiçek gibi solgunum
Sen yok isen ben dünyaya dargınım
Gece gündüz uyuyamam durgunum
Gülemem sevdiğim bağışla beni
         * * *
Teninin kokusu duyuda gülde
İsmin unutulmaz gönülde dilde
Kader dediğimiz ellerimizde
Çizemem sevdiğim bağışla beni
          * * *
Aramıza engel koydun yol koydun
Ayrılığı çare bilen sen oldun
Beni benden değil ellerden sordun
Dilemem sevdiğim bağışla beni
        * * *
Yüce dağda boran olur kar olur
Seveni ağlatan neden yar olur
Söylenmedik sözler sende sır olur
Bilemem sevdiğim bağışla beni
          * * *
Der misin sevgiler sözlerde yerde
Seven gönül niye dursun gurbette
Sevde denen baldan tatlı şerbette
Ölürüm sevdiğim bağışla beni
           * * *
Karlıdağ'ım uzaklardan bakarım
Kayan yıldız olsan uçar tutarım

Tutsak sular gibi göle akarım
Dönemem sevdiğim bağışla beni.

Akalan Köy Enstitüsü etkinlği

EVRİM

Yıldız oluyor
Güneş oluyor
Küre oluyor
Süre oluyor


Su oluyor
Toprak oluyor
Yaprak oluyor
Çiçek oluyor


Hayat oluyor
Sanat oluyor
Uçan kuşa
Kanat oluyor


DÖNÜYOR
DÖNÜŞÜYOR
DÜŞÜNÜYOR
Toz Bulutu
           Ali Karlıdağ

SENLE BEN

Ayrı yollardan da yürüsek

Aynı kavşakta buluşuyoruz

Aynı ağacın

Ayrı dalları gibiyiz.

Arı çeşmeşerden de aksak

Aynı kanallarda birleşiyoruz

Ayrı damarlarda

Aynı vücudun kanı gibiyiz

Adlarımız ayrı ama

Soyadlarımız bir

Öyle karışmışız ki biz

Yeni bir kürede

İki ayrı kıta gibiyiz.

MADIMAK 1

Sazı yaktın sözü yaktın
Çekildin seyrine baktın
İbadet edipte çıktın
Duada kin konuşur mu?
     Bir sürünün içindeydin
     Bilinmezin işindeydin
     Sen ki cennet peşindeydin
     Cennet'e cin yakışır mı?
Engizisyon ayarında
Dört Eylüller diyarında
Devletin gözü önünde
Devlet kinde yarışır mı?
      Özgün açan çiçek sevmen
       Hak bilmen hukuk bilmen
       Aydınlığa geçit vermen
       Sana saygı yakışır mı?
Karlıdağ doluydu taştı
Gözlerinden akan yaştı
İnsanlık tuzağa düştü
Tuzak cana yakışır mı?
    ...................

DEMEDEN

Bozuk terazinin ölçüsü olmaz
Elde çöpü görür kendini sormaz
Evrensel doğrunun özünü görmez
Fırsat der uzanır hakkım demeden


Boş tencere dolu sesi çıkarmaz
Yediği tabağa işer utanmaz
İşi bırak çıkar yoksa söz almaz
Ana baba kardeş bacı demeden


Örgütü emeği kendini bilmez
Midesi ölçüdür beynini sormaz
Son lokmanı versen yine de doymaz
Ayıptır günahtır yazık demeden


Demokrasi oyun sanır soyunur
Güçlüleri ondan önce savunur
Çalışana risk alana bayılır
Bir ucundan bende tutam demeden


Toplumcular tohum eker ter döker
Senin için benim için yol teper
Her çeşme önüne selvi gül diker
Gölgesinde yatam satam demeden


Ali ham meyveyi bilerek yersin
Görevim namusum borcum bu dersin
Duyarsızlar bu duyguyu ne bilsin
Duymam gayri yetti artık demeden

•                                 alikarlıdağ

EMEKLİ

Kapısını çalan
Hiç dostu kalmamıştı
Ekmekten başka.
Et,süt,yumurta
Umut.
Unut,unut,UNUT
                     Ali Karlıdağ

---

Bu şiiri Ömer Hayyam'ın Şu dörtlüğü ile Tamamlayalım.

Bu yolun hoş bir yerinde durabilseydik;
Ya da bu yolun ucunu görebilseydik:
O umut da yok bu umut da; hiç değilse
Otlar gibi kesilip yeniden sürebilseydik.

ÇAĞRI

..................................
Masum bir çocuk
Çaresiz bir ihtiyar
İşkencede bir aydın
Açlığa terkedilmiş bir canlı
Sorunların bunalttığı bir genç
Yavaş yavaş yaşıyorum ölümü
Nerede uygarlığınız,insanlığınız
Yokluklarda,karanlıklarda
Boğulmak istemiyoruz
İnsan değil misiniz kurtarın bizi.
ali karlıdağ

Unutmaz

Bahçe baktın, tohum attın, iz yaptın,

İnleyerek duygulardan bal yaptın,

Derviş gibi derde derman sır sattın

Arı balı derviş yolu unutmaz.

Bu ülkenin tarihisin sen dedin

Var olmanın değerini bil dedin

Dostlarına beni unutma dedin

Yıllar günü, tarih seni unutmaz.

 Evlerde hanlarda toprakta yattın

Ayırım yapmadın bir birlik tuttun

İçindeki sevgileri büyüttün

Fidan suyu toprak seni unutmaz.

Okul dedin, kültür dedin, dil dedin

Atatürk’ü, Cumhuriyeti bil dedin

Akıl dedin, bilim dedin, yol dedin

Aydın halkı, halk ozanı unutmaz.

Karlıdağ’ım bir enginden bakarım

Irmak olsam Sivrialan’da akarım

Veysel olsam gönüllerde yatarım

Köylü köyü gönül dostu unutmaz.        

                                   karlıdağ ali

                                                        

BAŞHARFLERİN SESİ

Atatürkçülük,
Dar alanda yarışmaktır kendinle
Asırlara önceden bakabilmek
Mutluluğu yaşamak,yaşatmaktır insana
Onurlu duruştur
Laik cumhuriyettir
Mahkum etmektir bağnazlığı,karanlığı
Aralamaktır özgürlüge açılan kapıları
Kapatmaktır tüm yaraları
Tutsaklığın zincirlrini kırmak
Işık tutmaktır yarınlara
Reddetmektir akıl-bilim dışı herşeyi
Atataürkçülük
Toplumunu sevmektir
Atatürkçülük
Toprağını sürmektir.
Üzerine titremektir bağımsızlığın
Ruhunu yaratmaktır demokrasinin
Kültürde kentli yapmaktır köylüyü
Çocukları özgür yetiştirmek
Üzerine kurmaktır geleceği onların
Laiklik reddetmek değildir Tanrı'yı
Ümidi yitirmemektir en kötü anda bile
Kapı kulu değil adam olmaktır adam ATATÜRKÇÜLÜK

                                                           ali karlıdağ